Bir bilinmeze sürüklenmeden
Seyircisi olmamışsan ömrünün
Yaşayabilmişsen yaşamak istediklerini
Haybeye gitmiş sayılmaz
Senin de yaşamış oldukların…

Sona akan bir nehirdir
Ömür dediğin
Ya sen bırakıp gideceksin sevdiklerini
Ya da onlar bırakıp gidecekler seni…
Var mı ki dünyada
Sevdikleriyle sonsuza ulaşabilen?

Kadrini bilseydin bari
Yaşıyorken yaşadığının
Esirgemeseydin sevdiklerinden sevgini
Bu da avuntusu olsaydı
Yaşamış olduğunun…

Aykırı düşlerin aktığı ırmaklarda
Geçip giderken ömrün
Hiç olmazsa
Keyfini çıkar yaşadığının
Zaten başka da bir şey gelmez elinden..

ÜTOPYA

Alıp başımı gitsem
Yüce dağ başına
Uzansam
Bir ardıç dibine
Tavşanlar zıplasa her tarafta…

Şehirler, canlılara bir kodestir gülüm
Üstümüzde beton var
Güneş, bize bir ütopya
Tıklım tıklım odalarda
Hasretiz bir insana…

Alıp başımızı gitsek seninle
Tepelere kırlara
Uzansak toprağa boylu boyunca
Bir sincap karşılasa bizi
Üstümüzde gezinse karıncalar

Şehirler, insana bir mezardır gülüm
Diri diri gömüldüğün
Çiçekler yas tutar vazolarda
Duvarlar bir gardiyan
Demir ve bakır kentin efendisi

Gel, seninle dağlara gidelim gülüm
Orman içlerine
Rüzgârlar dağıtsın saçlarımızı
Ağaçkakan, bir yuva yapsın bize
Koca çınar gövdesine…

KADİR YATAĞAN

The post KADİR YATAĞAN / DÜŞBAZ appeared first on Horoz Medya.