The post PAÜ’de “Kadın İstihdamı: Fırsatlar ve Engeller” Konuşuldu appeared first on Horoz Medya.

İlk insanlardan itibaren erkek evin geçiminin tek sorumlusuydu. Geçim avcı-toplayıcılıkla sağlandığı ve erkek kadına göre güçlü olduğu için bu böyle başlamıştı. Kadın da evdeki işleri hallederek eşine destek oldu. Ne var ki erkek sadece savaşta, avda ve kaba kuvvet gerektiren işlerde kullanması gereken gücü kadınına da yöneltti. Ve ailenin tek hâkimi oldu.

Zaman ilerledikçe tarım bulundu ve bu sefer kadın tarlada, bahçede erkeğine yanında yer almaya başladı. Daha sonra para icat edildi ve ticaret gelişti. Kadın gene evde, erkek de işindeydi. Önce şehirleşme, sonra da sanayi devrimi ile de erkek çeşitli işlerde ücretle çalışarak ailenin geçimini sağladı. Kadının yeri evi, işi çocuk doğurup büyütmek ve kocasına hizmet etmekti. Peki, kadın hizmetçi miydi?

Değişen ekonomik koşullarla tek gelirle evin geçiminin zorlaşması ve bunun yanında kadın da gerek ev ekonomisine katkıda bulunmak, gerek ekonomik bağımsızlığını kazanmak, gerekse sosyal statü kazanmak arzusuyla iş hayatında yerini aldı.

Bu kadar çok şey değişti ama bir tek şey değişmedi, ev işlerinden kadının birinci derecede sorumlu tutulması, yemek, temizlik, ütü, çamaşır gibi işlerin ve çocukların bakımının, alışverişin hatta çocukların ders takibinin bile sadece kadının görevi olarak görülmesi.

Sadece erkek çalışırken bir dereceye kadar bu düşünce kabul edilebilirdi belki ama şu koşullarda bunun doğruluğundan bahsedebilir miyiz?

Erkekler için ne güzel bir dünya değil mi? Önce gücünü, sonra dini, sonra örf ve adetleri kullanarak kadına bir sürü görev yükle, “hayat müşterek, ben çalışıp para kazanıyorum, sen de evdeki işleri halledeceksin” de, kadın da para getirmeye başlayınca gene bütün işleri onun görevi olarak görmeye devam et. İşinden gelince uzat ayağını, al telefonu, yemek bekle, çay bekle, işe gitmeye hazırlanırken “mavi gömleğim neden ütülenmedi” diye bağır, çağır.

Oysaki ne medeni kanuna ne de şeriata göre kadının böyle bir sorumluluğu var. Beyefendiler, karınız sizin hizmetçiniz değil, hayat arkadaşınız, yoldaşınızdır. Siz onunla bir ömrü, kaderinizi paylaşıyorsunuz. Tabii ki işlerinizi de paylaşacaksınız. Kadın size hizmet etmez, yükünüzü paylaşır. Kadın işi yapmam, beceremem demeyin. Kadınlar erkek işi yapabiliyorsa siz de gayet yapabilirsiniz. Hani, siz daha güçlüydünüz, bir paspas tutmuyor mu eliniz? Tabakları bulaşık makinesine yerleştirmeye yetmiyor mu gücünüz? Hani kadının saçı uzun, aklı kısaydı, bir yemeğin tarifini anlamaya yetmiyor mu aklınız?

İş yapmak istemiyorsanız yardımcı bulup yaptırırsınız. Param yetişmez diyorsanız dizinizi kırıp eşinizle işleri paylaşacaksınız.  Hele ki o da sizin gibi bütün gün çalışıp eve katkıda bulunuyorsa buna me-c-bur-su-nuz. Bunu tartışmak bile anlamsız.

Aslında bunun böyle gelip gitmesinde biz kadınların da rolü büyük. Oturduğu yerden seslenen oğlunun ayağına su götürür, yere attığı pantolonu kaldırıp dolaba asarken yemeğe yardım gerektiğinde sadece kızını çağıranlar biz anneler değil miyiz? Oğlunu balık pişirirken görünce geline bozulan kayınvalideler değil miyiz biz? Bir erkeği cam silerken gören erkeklerle beraber gülenler değil miyiz?  İstisnalar müstesna tabii.

Hanımlar, tatlı anneler, kıymetli kayınvalideler, kocam bana yardım etsin, ama oğlum hiç iş yapmasın. Ben gelinken yaptım, gelinim de bana hizmet etsin. Öyle bir dünya olamaz. Siz böyle davranarak oğlunuza karısından hizmet beklemeyi, kızınıza da hizmet etmek zorunda olduğunuzu öğretiyorsunuz. Sadece kızınıza kötülük etmiyor, aslında oğlunuzu da acizleştiriyorsunuz. Tek başına yaşayamaz hale getiriyorsunuz.

Gelin kadın erkek el ele verip düzeltelim bu yanlışı. Şimdi bir daha düşünün. Kadın hizmetçi mi?

The post KADIN HİZMETÇi Mİ appeared first on Horoz Medya.

Sokak kapısının önünde varsa bir sahanlık orada, yoksa kaldırımda betonun üzerine oturuyor. Altına serdiği bir hasır varsa iyi. Yemeğini, temizliğini evdeki gelinler yapıyorlar, kaynana olup kendi gelinlerine yaptıracakları günleri hayal ederek. O zaman onlar da kapının önünde oturup komşularla sohbet edebilecekler akşama kadar. Erkekler eğer tarla, bağ bahçe işleri yoksa kahvede çene çalıyorlar. Eğer maaşlı bir işi olan bir erkek varsa evde durumlarını çok iyi sayıyorlar. Erkeklerin de kadınların da bunlardan başka eğlenceleri yok. Öyle bir ihtiyaç duymuyorlar.

Çocuklar okul saatleri dışında tozun toprağın içinde oynuyorlar. Onların dersleriyle ilgilenen de yok. Belki çok başarılılar, belki de vasat öğrenciler ama biraz ilgiyle onlar da başarılı olacaklar. Ama kendi hallerine bırakılmışlar, çok da uzun boylu okumalarına gerek yok.

Kimse ben neden daha iyi bir hayat yaşayamıyorum diye sormuyor. Neden çocuklarımı iyi bir okula gönderemiyorum, neden bir meslek sahibi olamıyorlar? Neden biz de arada dışarı yemeğe gidemiyoruz, tatile çıkamıyoruz en azından çevre illeri gezemiyoruz. Sinema, tiyatro, konser görmüyoruz. Televizyonda izlediğimiz hayatları bizim de yaşamaya hakkımız yok mu?

Sormuyorlar.

Düşünmüyorlar.

Düşünmek zordur çünkü. Kafa yormak gerek. Zaman ayırmak gerek. Analiz gerek. Düşünmek için veri gerek. Başkaları senin yerine düşünürken, senin yerine karar verirken ne gerek var yorulmaya, ne gerek var zorlanmaya. Hem kararı sen vermezsen sorumluluğu da almazsın değil mi? Sonuçlarına başkası katlanır.

Öyle zannet sen. Kocan bilir zannediyorsun, ona bırakmışsın kendini. Bilmiyorsun ki onun da bir şey bildiği yok, o da kendinden akıllı zannettiği birine bırakmış düşünmeyi, onu taklit ediyor. Senin üzerine de kurmuş baskısını, bir güzel yönetiyor. Sen de buna izin veriyorsun.

Nerede kırılır bu zincir, biliyor musun? Kadın olarak gücünün, anne olarak etkinin farkına vardığın ve kafanı kullandığın, kadınsın, bilmezsin, anlamazsın diyenlere inanmadığın, aklının kısa olmadığını, yerinin mutfak, elinin hamurlu olmadığını gördüğün zaman. “Eksik etek” olmadığını haykırdığın zaman.

Kadınsın sen. Güçlüsün, doğa en büyük gücü, doğurganlığı vermiş sana. Sen erkeğin yarısı filan değilsin. Eşitsin onunla. Senin dünyayı yöneten, savaşlar kazanan, tarihi değiştiren kadınlardan farkın yok. Hürrem Sultan kadar, Kraliçe Victoria kadar, Kleopatra kadar gücün var senin de. Belki de fırsat verilmiş olsa Marie Curie gibi dünyayı değiştirecek bir buluşa imza atacak kadar akıllısın. Yeter ki düşünmeye başla. Yeteneklerini, üstün olduğun alanları keşfet.  O zaman içindeki gücün farkına varacaksın.

Ama kimse sana altın tepside vermez o gücü kullanma hakkını. Sen kazanacaksın.  Unutma, haklar verilmez, alınır. Saygı da hak edilmez kazanılır.

Önce kadın, sonra insan olarak haklarını istemezsen seninde tek hayalin kayın validen gibi beton üzerinde sohbet etmek olur.

The post DÜŞÜNME TEMBELİ appeared first on Horoz Medya.

On birinci çocuğunu doğurmaya hazırlanan analarımız

Hem eve hem işe yetişmeye çalışan kadınlarımız

En yakın akrabasının tacizine uğrayıp susan genç kızlarımız

Çocuğunu evde bırakıp fabrikalarda mesai yapan kadınlarımız

Cinsiyeti nedeniyle işyerinde yükselmesine izin verilmeyen başarılı iş kadınlarımız

Ateşli çocuğunu evde bırakıp başkalarının çocuğuna şifa vermeye çalışan kadın doktorlarımız

Hasta yakınlarının saldırısına uğrayan hemşirelerimiz

Adı olmayan kadınlarımız

Ağlaya ağlaya kuma verilen, ağlaya ağlaya kuma alan çaresiz kadınlarımız

Koca baba, akraba şiddeti gören kadınlarımız

Fikri sorulmayan, yok sayılan kadınlarımız

İki inek parasına kocaya verilen kızlarımız

Çocuk gelinlerimiz

Çok istediği halde okutulmayan akıllı kızlarımız

Ölüm korkusu içinde sığınma evlerinde yaşayan kadınlarımız

Çocukları elinden alınan analarımız

Giyimi nedeni ile sokaklarda her türlü tacize uğrayan kadınlarımız

Patron baskısı gören, cinsiyeti nedeni ile aşağılanan kadınlarımız

Hor görülen, bastırılan, susturulan, hiçe sayılan kadınlarımız

Beş parasız sokağa atılan kadınlarımız

Kandırılan, “kötü yol”a düşen, düşürülen kızlarımız

Çaresiz kadınlarımız

Töre kurbanlarımız

Gelenek, görenek, “el âlem” , mahalle baskısı altında ezilen, kıvranan kadınlarımız

Geçtiğimiz 8 Martta ne hissettiniz?

The post KADINLARIMIZ appeared first on Horoz Medya.