Kolay olmayan bir eylemdir. Öyle çok seversin ki, kendini ertelersin, her şeyini savsaklarsın, sosyal yaşantını unutursun, sadece onu düşünürsün. Aynı ortamdaysan eğer, bırakırsın işlerini, onu izlersin, konuşması, gülüşü, duruşu, sesi masal perileri gibidir, merhabalarında, tebessümünde, dünyalar senin olur. Ayrı bir yere koymuşsundur onu kendi yarattığın dünyada. Putlaştırmışsındır, tapıyorsundur artık.

Yaklaşıp konuşamazsın, anlatamazsın içindekilerini. Suçlu sensindir, eğer birini seviyorsan bunu ona söylemelisindir, sorunlar yaşandıysa çözmelisin. Dünyanın en doğal şeyidir. İnsanlar arasında duygular pekişir, seversin, aşık olursu, bunu gider söylersin, sorunlar varsa da çözersin ya da çözmeye çalışırsın biter. 

Söyleyemezsin tabii, bu içinde dert olur, büyür büyür, kendini soyutlarsın artık. Karşındakinin gönlü yoktur ama bunu anlarsın, her fırsatta yeni bir ilişki istemem diye muhabbetini açıyordur, eski aşklarından darbeler yemiştir, ümitsizdir, kırılmıştır, yaralı bir kuştur. Sen yardım ederim, unuttururum, sevgi üstesinden gelirdiyse hayal kursan da, sonunda beklenen olmayacaktır, bunu bilirsin işte.

Araya mesafe koysam, konuşmasam, uzak kalsam unuturum belki, ne var yani diye düşünürsün, zor unutursun. Arkadaşsınızdır sonuçta, o da kırılmıştır böyle davranışınıza. Bir süre sonra o da konuşmaz haklı olarak. Artık istesen de yaklaşamazsın, ona göre sebepsiz bir soğukluk doğmuştur. Uzaktan uzağa bakarsın, izlersin, sesini hissedemezsin.

Bir gün kalkıp, bugün her şey bitecek, gidip konuşacağım, sonucu umurumda değil dersin, salak platonik aşıklar gibi tutulursun işte, sen de salaksın çünkü. Her gün bu böyle devam, ha bugün, ha yarın konuşacaksın, 2 ay geçer neredeyse. Olayı bu noktaya taşıyan, zora sokan, çıkmaza getiren sensin, çok zor bir şey değil, çıkıp seni seviyorum diyecektin, demedin, kendine işkence ettin o kadar zaman.

Korkuların vardır, bu kızın peşinde koşanlar vardır, çeker alırlar, sende aval aval bakarsın korkusudur bu. Olmayacak şey değil ya, olur da zaten. Bir gece yarısı aniden uyanırsın, sanki içine doğmuş gibi, sosyal paylaşım sitesinde görürsün, ilişki durumunu. Ertesi gün o bazı günler asık yüzü gitmiş, dertlerini unutmuş, mutlu mutlu geliyordur, anlatır arkadaşlarına ilişkisini. Sen lanet edersin, küfür edersin, kafanı taşlara vur, ama ne çare, geçti artık yavrum. Bundan sonra kendine kızman gerekirken ona kızarsın, milletten dedikodularını alırsın, daha da kızarsın. Unutmak içindir, belki kendini toparlamak amacıyla kötü laflar duyarsın kız hakkında, bir şey demezsin, çünkü öyle olduğuna inanmak istiyorsundur, kendini rahatlatıyorsun ama pislik bir duygu bu, yapmak doğru değildir, adam gibi vazgeçmek en iyisidir. Ki zaten öyle biri olmadığını da bilirsin.

Sevdiğinden vazgeçme eşiği gecenin en karanlık anına denk gelir, güneşin parlak ışıklarını yeniden görmeye çok az kalmıştır ve “Ben seviyorsam sen bahanesin” cümlesini hissettiğiniz ana tekabül eder. Sonrası da çorap söküğü gibi gelir zaten.

The post VAZGEÇMENİN EŞİĞİ appeared first on Horoz Medya.

Denizli Şiir Günleri’nde tanışma fırsatı bulmuş olduğum değerli şair ve yazarımız Ali Tuluk, emekli bir polis çavuşu. Anı zamanda lisanslı futbol geçmişi var ve geçmişte çeşitli spor kulüplerinde antrenörlük ve yöneticilik yapmış.

Şiirleri Denizli Horoz Gazetesi Ocak başı sayfasında ve Yaz- Ar-Bir aylık dergisinde yayınlanmakta. Şairimiz radyo ve televizyonlarda şiir konulu programlarda da yer alıyor. 

Çok yönlü bir kişiliğe sahip olan Ali Tuluk, aynı zamanda Yaz-Ar- Bir yönetim kurulu üyesi ve genel koordinatörü.

 Yirmi beş şiir kitabından sonra yayınlanan Kalbim Senindi adlı ilk romanında Oğuzhan adlı bir gencin Ülkü adındaki arkadaşına küçük yaşlarda başlayan karşılıksız aşkını şiir tadında anlatırken okuyucusunu sevginin en temiz, en içten hallerinde gezdiriyor. Bu arada değerli şiirlerini de Oğuzhan’ın ağzından dillendiriyor. Günümüzün materyalist dünyasında unutulmuş bir duygu aşk. Gençler artık aşktan ziyade mantık evliliğini tercih ediyor, zorlu

yaşam koşullarının etkisinde olsa gerek, eş seçiminde maddi koşulları ön planda tutuyorlar. Benim gibi sevgiye ve aşka değer veren insanlar içinse aşksız bir evliliği anlamak çok zor.

İnsanın bir ömür aynı yastığa baş koyacağı, her şeyini paylaşacağı eşini âşık olmasa bile sevmesi, ama çok sevmesi gerektiğine inananlardanım. Ama bunlardan önce çok iyi tanımalı, huylarını bilmeli, tepkilerini ölçebilmeli. Ve tabii sevmek yetmiyor, çok da iyi anlaşabilmeli. Bütün bunların eski tabirle görücü usulüne benzer bir evlilikte bulunabileceğine pek de inanamıyorum. Tabii istisnalar olabilir.

Ali Tuluk, romanında bu konuyu da irdeliyor. İki farklı görüşe de yer veriyor, karşılaştırmalar yapıyor. Ama en önemlisi sevginin fedakârlık ve emek istediğini de vurguluyor.

Bütün bunları anlatırken günümüzde bile bazı çevrelerce hâlâ tartışılan bir konu olan organ bağışına da yer veriyor.

Son derece akıcı anlatımıyla okuyucuyu sürükleyen, adeta akıp giden bu romanı Denizli Büyükşehir Belediyesi Kültür İşleri Müdürlüğünden ücretsiz olarak alabilirsiniz. Denizli’nin gözde mekânlarında geçen kitabı ben zevkle okudum.

Yüreğine, kalemine sağlık Ali Tuluk.

The post ALİ TULUK VE KALBİM SENİNDİ appeared first on Horoz Medya.