Çocukken bana çok anlamsız gelen bir şey duymuştum. Sizler de duymuşsunuzdur. Eskiden bazı çocuklarını aileler, özellikle de erkekler çocuklarını sadece uyurken sever, uyurken öperlermiş. Sevgilerini göstermezler, öyle “Seni seviyorum” filan demezlermiş çocuklarına. Sanki büyük bir marifetmiş gibi anlatırlardı “Biz öyle yapardık” diye. Çocuklarının şımarmaması içinmiş. Hâlâ da vardır böyle yapanlar.

Yıllar önce bir yazı okumuştum. Ünlü bir eğitimci tarafından yazılmıştı. “Çocuklarınızı şımartmaktan korkmayın, bırakın şımarsınlar. Hayat nasıl olsa onları törpüleyecek” diyordu. Benim çocuklarım da küçüklerdi o zaman. Biz zaten sevgisini göstermekten çekinmeyen bir aileyiz. Kendimiz de öyle ailelerde büyüdük. Çocuklarımıza da bunu yansıtmakta hiç zorlanmadık. Elimizden geldiğince istedikleri her şeyi de yaptık. Yalnız bir kırmızıçizgimiz vardı; ağlayıp bağıranın, istediğini yaptırmak için tepinenin istediği asla yapılmazdı. Asla şımarmadılar, bir kere olsun bizi zor durumda bırakmadılar. Büyüdüklerinde sevgi dolu insanlar oldular.

Sevgi gören, sevgiyle büyüyen çocuklar huzurlu, anlayışlı, hoşgörülü ve merhametli insanlar olurlar. Çocukken sevildiğini hissetmeyen yetişkinlerin nasıl insanlar olduğunu görüyoruz. Ne ağacı, ne toprağı, ne insanları, ne hayvanı ne de çiçekleri seven, çevrelerindeki güzellikleri göremeyen, nasıl sevileceğini bilmeyen mutsuz, katı insanlar. Hiç esnemeyen, aşırı kuralcı, anlayışsız…

Oysa ne güzeldir sevmek ve bunu ifade edebilmek. Yemek, ,içmek, uyumak gibi temel bir ihtiyaçtır sevmek ve sevilmek. Ruhunu besler insanın. Sadece insanlar değil, bütün canlılar sevilmeye muhtaçtır. Artık sevgi gösterilen, konuşulan, okşanan bitkilerin daha hızlı büyüdüğü, daha çok çiçek açtığı biliniyor. Büyüğünden küçüğüne, en masumundan en yırtıcısına kadar bütün hayvanların da yavrularını nasıl sevdiklerini de biliyor, izliyoruz.

Öyleyse neden mahrum bırakalım kendimizi bu güzel duygudan? Sevdiklerimiz hala yanımızdayken, onlara söyleyebiliyorken sevdiğimizi ifade edebilmek, onlara her fırsatta seni seviyorum diyebilmek dünyanın en güzel şeyi. Annemiz, babamızı, kardeşlerimizi, her hangi bir arkadaşımızı sırf seni seviyorum demek için aramak hem onları, hem de bizi mutlu eder. Siz böyle bir telefon aldıysanız içiniz nasıl enerji dolmuş, gününüz ne kadar güzel geçmiştir. Sadece sevilene değil, sevdiğini söyleyene de çok iyi gelir sevdiğini söylemek.

Sevgi öyle yüce bir duygudur ki, yüzyıllar boyu romanlar, şiirler sevgi üzerine yazılmış, sevgi üzerine oyunlar sergilenmiştir. Yüzyıllardır anlata anlata bitirememiştir şairler sevgiyi. Hiç bir tanım yetmez sevgiyi anlatmaya.

“Seni seviyorum” bu iki kelime öyle çok şey barındırır, o kadar çok şey anlatır ki. Bunu sevdiklerimizden esirgemek gerçekten çok yazık olur. Seni seviyorum demek aranızdaki bütün kapıları açar.  Tabii iki taraf da birbirini seviyorsa…

Bir de parantez açalım burada, ilişkilerde seven ama sevgisine karşılık bulamayan ya da artık sevilmeyen taraf kadın ya da erkek hastalıklı bir ısrarcılıkta bulunup zorbalığa başvuruyorsa bu sevmek değildir.  Kişinin evladını kendi istediği yöne gitmeye zorlaması, bunun için sevgiyi kullanması da sevgi değildir. Sevmek onun mutlu olması i.in fedakârlık yapmaktır. Sevmek özgür bırakmaktır. Ve bazen de sevmek, gitmesine izin vermektir.  Büyük, küçük kim olursa olsun saygıyı kaybetmeden sevmektir gerçekten sevmek.

The post SEVGİ ÜZERİNE appeared first on Horoz Medya.

Bu izlediklerim beni insanların kendini cezalandırması üzerine uzun süre düşündürdü.

Hepimiz hatalar yaparız. Bu hatalar sonucu kendimize ya da çevremize kendimize zarar verebiliriz; istemeden de olsa. Zaten önemli olan bilerek, isteyerek zarar vermemektir. Eğer bu yönde kendimizden eminsek, kendi kendimizi cezalandırmamıza da gerek kalmaz. Ama gene de bazen farkında olarak, bazen da bilmeden yaparız bunu. Bu da bizi psikolojik ve psikosomatik hastalıklara götürür.

Bunda en büyük motivasyonumuz ailemizin, sevdiklerimizin ya da başka birilerinin yaşadığı olumsuzlukların, bazen de dönüştükleri insanın bizim hatamız yüzünden olduğudur. Onlara karşı suç işlediğimizdir. Çocuğumuz bizim yüzümüzden sinirli ya da başarısız olmuştur, eşimiz bizim yaşattığımız travma yüzümüzden işinden ayrılmıştır, annemiz bizim yüzümüzden hasta olmuştur vs.

Aslında o kadar da güçlü olmadığımızı bir görebilsek… Kimsenin kimseyi şekillendiremeyeceği gibi kimsenin tek başına büyük olaylara sebep olamayacağını anlayabilsek…

Hata insana mahsustur. Hata yapa yapa öğreniriz, büyürüz, gelişiriz, olgunlaşırız. Hayat yolunda düşe kalka ilerleriz. Önemli olan hatalarımızdan ders çıkarmak, bir daha aynı hataya düşmemektir. Bunun için çabalamaktır. Ve tabii bu tecrübemizi paylaşmak, başkalarının da aynı hatayı yapmasına engel olmaya çalışmaktır.

Kendimizi cezalandırmak kimseye yarar sağlamayacağı gibi yaptığımız hatayı da telafi etmez. Ne verdiği hasarı tamir eder ne de kaybettirdiklerini geri getirir. Bu nedenle kendimize acı çektirmek yerine yaptığımız şeyi olgunlukla kabul edip ve tabii ki sorumluluğunu üstlenerek ileriye bakmak, yapabiliyorsak telafi etmek hem kendimiz hem de çevremiz için çok daha faydalıdır.

Herkes yaşadığı olaylardan farklı şekillerde etkilenir. Dolayısıyla biz maddi ya da bir zarar vermiş olabiliriz ama tek bu zararla insanların bazı şekilleri almasına, yaşamlarındaki tercihleri bazı yönlerde yapmasına, bazı yolları seçmesine sebep olamayız. Etkimiz olmaz demiyorum. Ama tek başına değil.

Önemli olan kendimizle barışık olmak, yanlışıyla, doğrusuyla kendimizi sevmek, kabul etmektir. Kendini sevmeyen insan kimseyi sevemez, mutlu da olamaz.

Hata yapmanın suç olmadığını, yapılması gerekenin ceza vermek değil ders çıkarmak ve sorumluluk almak olduğunu ve hataların doğruyu öğrenmek için bir fırsat olduğunu unutmazsak çok daha mutlu oluruz.    

The post KENDİNİ CEZALANDIRMAK appeared first on Horoz Medya.

“Ben hayatta kalmak istemiyorum. Yaşamak istiyorum”

Hayatta kalmak ve yaşamak, gerçekten de birbirinden farklı kavramlar. Peki, biz yaşıyor muyuz yoksa sadece hayatta mı kalıyoruz? Yaşadığımızın farkında mıyız yoksa manen çoktan öldük mü? Benjamin Franklin’in dediği gibi “Bazı insanlar 25’inde ölür, 75’inde gömülür”

Bu ne demek? Henüz gençken yaşamayı bırakmış, hayatın zevklerini tadamayan, sadece nefes alan, fiziksel ihtiyaçları için çalışan ve böylelikle ömrünü dolduran insanlar, hayatları sona erdiğinde zaten yıllar öncesinden ölüdürler.

Gerçekten yaşamak için önce özgür olmak gerek. Özgür olmayan bir insan gerçekten yaşamaz; sadece hayatta kalır. Kendi hayatına bile sahip değildir. Kararlarını kendi veremez. Kendi iradesini kullanamaz. Özgür iradeden söz edilemez.

Böyle bir hayatı yaşamak için ille de köle olmak gerekmez. Aile büyükleriniz, eşiniz hatta patronunuz da baskılarıyla size köle hayatı yaşatabilirler. Bunun farkında olmak ve özgürlüğü ele almak gerekir.

Özgürlük kesinlikle istediği zaman istediğini yapmak değildir. Başkalarının sınırının başladığı yerde bizim sınırımız da sonlanır. Kendi iradesine sahip olmak, kararlarını kendi başına verebilmektir özgürlük.

Gerçekten yaşamak için ikinci koşul, yaşadığının ve çevresinin, çevresinde olanların farkında olmaktır. İşe giderken o gün açmış olan bir çiçeği görebilmek, yürümeye yeni başlamış bir çocuğun adımlarına tebessüm edebilmek, sokakta, metroda göz göze geldiği insanlara bir gülümseme armağan etmek, asık bir suratla market alışverişini tamamlamak için acele etmek yerine görevlilerle ufak iltifatlarda bulunmak, köşede çiçek satan teyzeyle ya da pazarcılarla kısa sohbetler edebilmek, gönül almaktır farkında olmak. Her gün koridorları silen görevlinin, çaycının, kantincinin adını bilmek, sorunlarıyla ilgilenmektir.

Yaşamak, iş dışında bir uğraşa da sahip olmaktır. Ailesiyle birlikte kaliteli zaman geçirmeyi bilmek, onlara zaman ayırmaktır. Yeni çıkan kitapları bilmek, imkânları ölçüsünde etkinlik takip etmek, satın alamıyorsa da kütüphane ve kulüplerden ödünç alarak kitap okumak, sanatla ilgilenmektir.

Sosyal ortamlarda bulunmaktır yaşamak. Yakın arkadaşlar edinmektir. Onlarla hayatı paylaşmaktır.

Ama öncelikle özgür olmaktır yaşamak.

The post HAYATTA KALMAK MI YAŞAMAK MI appeared first on Horoz Medya.

Olanın farkındasın ama hiçbir önemi yok. Yargısızca izlersin oluşu, duygusuz, tepkisiz, etkisiz çıkmak istemediğin tarifsiz bir huzur içinden, akışa ve olana teslim tekamül süreci…

***

Dünya denilen bu yaşamda hiçbir olaya oluşa takılı kalmadan, hiçbir duygunun An-ın esiri olmadan yaşadım diyerek egoda kendini bir şey sanmadan ya da neden yaşadım diye hayıflanmadan, gecenin de gündüzün de geçici bir döngü olduğunun farkında olarak var oluşa aşk ve sevgi ile şükrederek tekamül edebiliyorsak ne mutlu bize…

Küçük bir çocuğun akışa teslim olup haykırdığı gibi; ‘’Sorun değil Allah’ım. Her şey yolunda. Sana güveniyorum…’’

 Bu da geçer…

***

Güzel canlar inanın hiçbir şey tesadüf değil bu hayatta. Bu yazıyı hazırladım ve gazeteye göndereceğim. Instagram’da takip ettiğim Mukaddes Pekin ve Tuna Tuner’in ‘İnsan Nasıl Tam ve Bütün Hisseder’ konulu canlı yayın kaydını izledim. İçinde bulunduğum deneyimlediğim tüm etiketlerden, yüklemelerden sıyrılmış, anadan üryan kendinde kaybol musluğu, hiçliği bundaki dinginlik ve huzurun konusunu almışlardı sanki canlı yayında. Bu kadar olur dedim, konu ve zamanlama sanki benim için ayarlanmış. Dedim ya hiçbir şey tesadüf değil ki bu tesadüf olsun. Bu aralar sanırım frekansım yüksek olacak ki düşündüğüm, hissettiğim ve istediğim şeyler oluyor. Bir yandan ah ne güzel derken bir yandan düşündürücü. Özetle bana günün hediyesiydi canlı yayını dinlemek, yalnızca bana değil siz canlara da hediyeydi. Tuna Tuner’in söylediği her cümle nasihat, özlü söz ve ders niteliğindeydi. Sanki bugünkü konumun düşüncelerimin, An’da kalmanın, akışta kalmanın hediyelerinden akışta kalmanın sizi nasıl bir yöne çektiğinin mucizelerinden bahsettiler sohbetlerinde. Bana ve birçok cana ışık tuttular. İnsan nasıl tam ve bütün olura giden yola ışık tutuyor ve yolu aydınlatıyorlardı. Bazen çabalamanın çırpınmanın yanı sıra ilahi adalete akışta olmanın bırakmanın gücünü anlattılar. Tam ve bütün hissettiğinde dışarıya çok az ihtiyacın kalacak, belki de dışarıya hiçbir şeye ihtiyaç bile kalmayacak.   Evrende akışta olmak evrenin akorduyla o notayla ilerlemek asıl ihtiyaç duyduğumuz mesele.   İşte bu dedirten bu ve bunun gibi var oluşa imzasını atan cümleler. Mukaddes Pekin ve Tuna Tuner’in üç kez dinlediğim Instagram canlı yayın kaydı düşüncelerime ve yazıma imza gibiydi.  Bana ve güzel canlara katkı olduğunuz için teşekkürler. Hayattaki  denge ve karmaya göre de tüm var oluş  da izlere katkı olsun…                                                                           

Sevgiyle, hoşça ve güzelliklerle kalın…

The post BU DA GEÇER-HAKİKAT BİLİNÇ MUTLULUK appeared first on Horoz Medya.

METİN ALKAN

The post HAYATTA SABRETMEK appeared first on Horoz Medya.

Mutluluk İçin
Mutluluğun resmi çizilemedi, çizilemez. Bir yol bulunamaz mı peki? Yeter ki aramayı bilelim, dostlar, en değerli hazineler en yakınımızda belki.
Penisilini bulan Alexander Fleming: ‘Paraya ihtiyacınız yokmuş gibi çalışın. Hiç incinmemiş gibi sevin. Hiçbir şey beklemeden verin.’ diyor.
İş hayatımız bizi elbette etkiler. Para için çalışanlar, o işten mutlu olurlar mı? Pek çok kişinin düşünmeksizin ‘hayır’ diyeceği bir sorudur, bu. Ancak kaçımız gerçekten sevdiğimiz bir mesleği yapıyoruz. Araştırmalar, mesleğinde başarılı olanların çoğunun o mesleği severek yaptığını gösterirken…
Sevmek, insanın olmazsa olmazıdır. Ancak her sevgi karşılık bulmaz. İncinmeyen yürek var mıdır? Bu soruya da pek çoğumuz ‘hayır’ diyeceğiz. Kırgınlıklarımız bizi sevmekten alıkoymamalı. Mutsuzluğumuz mutluluğumuza engelse nasıl mutlu oluruz ki…
Bir de başkalarının mutluluğundan mutlu olan kişiler vardır. Bir başkasını mutlu etmenin verdiği gönül rahatlığını düşünün. Zorda olan birine yardım etmenin ve gece yastığa başınızı huzurla koymanın karşılığı dünyada yoktur, dostlar.
O yüzden, herkes bir başkasını mutlu etse dünyada mutsuz insan kalmaz, diyorum.
solgun ufuklar
bulutlarım kapkara
ayaz almış yüreğim
titredikçe titrerim
ateşine uzatırım elimi
söndürür fırsat vermez rüzgar
sonra
bir türkü tuttururum
yakın olur uzaklar
kendimi bulurum
içten gelir mutluluklar

SEMİH BİLGİÇ

The post SÖZ OLA appeared first on Horoz Medya.

Semih BİLGİÇ

The post MUTLULUK İÇİN appeared first on Horoz Medya.