The post SORUNLARINIZI TELEFONDA TARTIŞMAYIN ! appeared first on Horoz Medya.

PAÜ Hukuk Fakültesi Meclis Simülasyonu Açılış Töreni Gerçekleştirildi

Pamukkale Üniversitesi (PAÜ) Hukuk Fakültesi ile PAÜ Hukuk Topluluğu’nun birlikte ikincisini düzenlediği Meclis Simülasyonu Açılış Töreni, Rektör Prof. Dr. Ahmet Kutluhan’ın ve Denizli Baro Başkanı Av. Ufuk Kök katılımı ile gerçekleştirildi.

Programın açılış konuşmalarından ilkini Hukuk Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Hülya Kabakçı Karadeniz yaptı. Dekan Karadeniz: “Fakültemizde, eğitim modelimiz diğer hukuk fakültelerine göre daha uygulama ağırlıklıdır. Bu sene özellikle Probleme Dayalı Öğrenim (PDÖ) ile ders sayılarımızı arttırdık ve arttırmaya devam ediyoruz. Bu sene yeni olarak yine hukuk kliniklerini kuruyoruz. Cumhuriyet Başsavcılığımız ile birlikte duruşmalara öğrencilerimiz katılım sağlıyor. Derslerimiz pratik ağırlıklı devam ediyor. Dolayısıyla öğrencilerimiz sadece teorik bilgilerle değil, mezun olduğunuzda problemlerle karşılaştığınızda bunu nasıl çözeceğinizi de öğreneceksiniz. O sebeple meclis simülasyonu da parlamento hukukunda göreceğiniz teorinin aslında uygulamasını siz burada kendiniz gerçekleştiriyorsunuz. Bu yüzden bu uygulamanın ağırlıklı olduğu eğitime sizlerin de bu kadar heyecanla katılmanız bizleri de çok mutlu ediyor. Düzenleyen ve katılım gösteren tüm öğrencilerimizi yürekten kutluyorum. Ayrıca bizi önemseyen, bize destek veren ve bizimle iş birliği içinde olan tüm kamu kurum ve kuruluşlarımıza ve Rektör Hocama çok teşekkür ediyorum. Bu başarılar tesadüf değil. En büyük başarılardan bir tanesi de en büyük iş birlikçimiz Denizli Barosudur. Bu anlamda Baro Başkanımız Avukat Ufuk Kök’e de teşekkürlerimi sunuyorum. Bu etkinlik kapsamında, dört gün boyunca öğrencilerimiz sadece yasa yapmayı öğrenmekle kalmayacak ayrıca kendilerini ifade etmeyi, başkalarının düşüncelerine saygı göstermeyi, ekip çalışması nasıl yapılır, sorumluluk nasıl alınır bunların hepsini öğreneceksiniz. İkinci Meclis Simülasyonu etkinliğimizin verimli ve başarılı olmasını diliyorum.” şeklinde konuştu.

Baro Başkanı Kök: “Hukukçu olmak aslında sosyal olmayı gerektirir.”

Konuşmasına Meclis Simülasyonu etkinliğini düzenleyen PAÜ Hukuk Fakültesi ve PAÜ Hukuk Topluluğu öğrencilerine teşekkür ederek başlayan Denizli Baro Başkanı Avukat Ufuk Kök konuşmasına şöyle devam etti: “Meclis Simülasyonu deyince ben biraz heyecanlandım öncelikle. Baro’ya gelen meslektaş öğrencilerimizle de konuştuk, anlattılar. Böyle bir kurgu ile planlayıp yapıyor musunuz diye sordum. Evet, böyle yapıyoruz dediler. Sizler bugün Hukuk Fakültesi öğrencisisiniz ve gelecekte hukuk fakültesi öğrencisi olmanın sizlere aslında hukuk içinde olmanın ne kadar bir hamur olarak başladığınız hatırlatan bir durumla karşılaşacaksınız. Hukukçu olmak aslında sosyal olmayı gerektirir.  Sosyal olmak da birlikte yaşamanın sonucudur. Birlikte yaşayıp birlikte hukukçu olmaya çalıştığımızda daha güçtü daha ses getiren bir noktaya varırız. Hiçbir meslek grubu yoktur ki hukukçular gibi aynı pastadan ekmek yiyip birbirleri ile omuz omuza hareket etsin. Bu gerçekten kıymetli bir dayanışma örneğidir. Bu dayanışmanın kökeni de tarihsel sürece baktığımızda hukukçu olmanın sosyal olmak, insanlarla ilişkileri iyi olmak, öncü olmak, toplumsal olaylarda sessiz kalamamak hukukçunun kendi içinde yaşadığı bir haykırıştır. Sizler bugün böyle bir simülasyonu oluşturup böyle bir etkinlik yaptığınıza göre aslında bütün bu olguların farkında olabilecek seviyede olduğunuzu göstermiş oldunuz bence. Ben tekrar tekrar sizlere bu iradeniz için teşekkür ediyorum. Beni de bu programa davet ettiğiniz için tüm Denizli Barosu adına teşekkürlerimi sunuyorum.”

Rektör Kutluhan: “Düzenlenen bu meclis simülasyonunda gerçek ve doğru bir kanun ortaya çıkacağına inanıyorum.”

Programda konuşma yapan Pamukkale Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ahmet Kutluhan şunları kaydetti: “Üniversitemiz gerçekten üreten bir üniversite ve üniversite hayatın rehberidir. Şehirle bütünleşme noktasında Pamukkale Üniversitesi çok üst bir düzeye geldi. Bugün bu programdan sonra, şehir bütünleşmesinin hukuk fakültesindeki en üst noktası olan Baro Başkanlığımız ile ‘Baro Akademik Protokolü’ adında bir protokolümüz olacak. Bu protokol ile Hukuk Fakültesi hocalarımız Baromuzdaki avukatlarla iş birliği yaparak Denizli’deki bu hukuksal problemlerin çözümünde çok etkili bir katkı sağlayacaklar. Pamukkale Üniversitesi’nin diğer bir özelliğinden bahsedecek olursam, PAÜ simülasyon kelimesini aslında sevmez çünkü simülasyon taklit demektir. Bizler burada taklit değil aslında empati yapıyoruz. Meclis simülasyonunda da meclisin empatisini yapmamız lazım. Burada yemin edecek öğrencimiz kendisini milletvekili olarak hissetmesi lazım. Empatinin iki yönü var. Bir tanesi olan olayın kendi içeriği, diğeri karşı tarafın durumudur. Tüm bunlar içinde avukatımız, savcımız, mahkeme başkanımız hepsi empati yaparak olaya baktıklarında gerçek çözüme ulaşılır. Düzenlenen bu meclis simülasyonunda gerçek ve doğru bir kanun ortaya çıkacağına inanıyorum. Empati eksikliğinden kaynaklığına inanıyorum. İnşallah bu meclis simülasyonlarımız da her yıl geliştirilerek yapılır. Biz üniversite olarak da empati yaptığımız için üniversitemizi tercih eden ama imkanları sınırlı olan öğrencilerimizi daima gözetmeye çabalıyoruz. Ben bu vesile ile Baro Başkanımızdan şöyle bir destek rica edebilir miyiz acaba? İlk 1000 içinden bizim Hukuk Fakültemizi tercih eden öğrencilerimize burs imkânı sağlamak konusunda. Baro Başkanım da destek sözü verdiği için bu konuda tekrar teşekkür ederek topluca alkışlayalım isterim. Konuşmama son verirken etkinliğin başarılı olmasını dilerim.”

Açılış programı, öğrencilerin topluca milletvekili yemini etmesi ile sona erdi.

The post PAÜ Hukuk Fakültesi Meclis Simülasyonu Açılış Töreni Gerçekleştirildi appeared first on Horoz Medya.

The post HASSAS PSİKOLOJİYLE BAŞ ETME YÖNTEMLERİ appeared first on Horoz Medya.

Bu tanımda dikkat çekilmesi gereken en önemli şey ötenazinin hastalık nedeniyle hayatın dayanılmaz hale gelmesi nedeniyle yapılması. Devam edelim:

Ötenazinin uygulanma işlemi en başta bir terapi ve detaylı araştırmayla başlamaktadır. Hasta olmuş olan kişinin ölümü kendisinin istediğini söyleyerek beyan etmesi gerekmektedir. Aynı zamanda ötenazi uygulanmasını isteyen hastalar ötenazi ve ölümün istemeyi sadece kendileri söylediklerinde gerçekleşebilmektedir. Bunun tersi bir şekilde kişinin yakınları bu duruma karışamamaktadır.

Demek ki sadece kişinin ya da hayvanın kendi isteği ile ötenazi yapılabilir; kendisinden başka hiç kimse bu kararı veremez. Kendisinden başka kimsenin beyanı kabul edilmez. Ayrıca bu kararın verilebilmesi için bütün tıbbi tedavi yollarının kapalı olması gerekir. Ötenazi işleminin iki çeşidi bulunmaktadır. Pasif ötenazide hasta olan kişiye uygulanacak olan tedavinin kişiye yardımcı olmadığı durumda, hastanın hayatını uzatacak olan tedavi işlemleri durdurulur. Hastaya sadece hastalığın semptomlarına yönelik olarak tedavi verilir. Kişinin hastalığına karşı bir şey yapmayarak sadece acısını dindirerek ölümünün gelmesi beklenir. Herhangi bir sağlık personeli ya da doktor ölüm sürecine dahil değildir.

 Aktif ötenazide ise bir sağlık çalışanının kişinin ölüm sürecine doğrudan şekilde katıldığı anlamına gelmektedir. Uzman bir doktorun gerekli prosedürlerin yerine getirilmesinin ardından kişi için belirlenen enjeksiyon uygulamasını gerçekleştirerek kişinin ölüm sürecine girmesidir. Aktif ötenazinin yasal olduğu ülkeler ise Hollanda, ABD’ye bağlı Washington, Oregon ve Montana’dır.Aktif ötenazi ülkemizde yasaktır.,

Köpekler karşımıza çıkıp “ abi, ben sokaklarda sefil olmaktan bıktım. Zaten çaresiz hastalığım da var. Acılara dayanamıyorum. Benim hayatıma son verin “ demediğine göre yapılması istenen işlem ötenazi değildir. Ortada bir hastalık yok, çekilen acı yok. Sadece o masum ve muhtaç canların sokakta dolaşmasından rahatsız olan insanlar var. Korkuları çok iyi anlıyorum, parçalanan çocukları biliyorum, bu nedenle başıboş köpek istenmemesini anlayabiliyorum ama çözüm savunmasız canları katletmek olamaz, olmamalı.

Biz “insanlar” bu dünyayı diğer bütün canlılarla PAYLAŞIYORUZ. Biz dünyanın HÂKİMİ değil, paydaşıyız. Başka bir canlının ölümüne biz karar veremeyiz. “İnsan” kelimesinin anlamını bozmadan, insan olmanın gerekliliklerini yerine getirerek yaşamalıyız bu dünyada.

Kısırlaştırılan hayvanların agresyonu azalır, saldırmaz, siz ona taş atmaz, sopa vurmaz, tekmelemezseniz ısırmaz. Çaresizdir. Çöp karıştıramaz, avlanamaz, su bulamaz. Bir parça kuru ekmeğe muhtaçtır. Sadıktır. Bir kap artık yemek verseniz minnettar olur, sizi bir daha unutmaz, gördüğü yerde korur, kurtarır.

Hiç gözlerine baktınız mı köpeklerin? İçinize işler bakışları. Gözünüzün içine içine bakarlar.  Bakmamışsınız ki, öldürmek istiyorsunuz onları.

Hiç burunlarıyla sürtünerek “sev beni” dediler mi size? Demiş olsalardı öldüremezdiniz.

Hiçbir köpekle dost oldunuz mu? Olmuş olsanız kıyamazdınız. Belli kokunuzu hafızasına almamış hiçbir köpek. Evinizin kapısından çıktığınızda kuyruğunu sallayarak koşmamış yanınıza, otobüsünüz gelene kadar yanınızda beklememiş. Size şaklabanlıklar yapmamış, verdiğiniz ekmeği havada kapmamış.

Belli ki hiç köpek arkadaşınız olmamış sizin.

Köpekten arkadaş mı olur? Olur. Hem de pek çok insan arkadaştan daha iyi olur. İhanet etmez size asla. Unutmaz. Zarar vermez arkadaşına. Canı pahasına korur üstelik. Göçükten bile çıkarır sahibini. Kendinden önce öldüyse mezarının başında bekler kendi de ölene kadar.

Siz şimdi bu canları öldürecek misiniz? Gerçekten, kıyacak mısınız onlara? Onları sevmek yerine katledeceksiniz öyle mi? Çok mu güzel olacak o zaman sokaklar, çok güvenli mi olacak? Ne zamana kadar? Biri çıkıp kediler tırmalıyor diye bağırana kadar mı? O zaman da onlara mı gelecek sıra? Sonra başka canlılara, çiçeklere, ağaçlara? Dünyada kalan tek canlı türü biz olana kadar sürecek mi bu?

Hiç de abartılı bir senaryo değil bu. En uzun yolculuklar bir küçük adımla başlar.

Gerçekten, kıyacak mısınız? İçiniz acımayacak, gözleriniz yanmayacak, yanaklarınız ıslanmayacak öyle mi? Başınızı yastığa koyduğunuzda o kara gözler acıyla bakmayacak mı size? Sabaha kadar dönüp durmayacak mısınız yatağınızda? Pişman olmayacak mısınız?

Ne diyeceksiniz çocuklarınıza? Nasıl bakacaksınız yüzlerine daha dün sokakta oynadığı köpeği öldürdüğünüzü duyduğunda?

Ve nasıl ödeyeceksiniz vebali?

Yapmayın… Yapmayın.

The post ÖTENAZİ Mİ? appeared first on Horoz Medya.

Çocukken bana çok anlamsız gelen bir şey duymuştum. Sizler de duymuşsunuzdur. Eskiden bazı çocuklarını aileler, özellikle de erkekler çocuklarını sadece uyurken sever, uyurken öperlermiş. Sevgilerini göstermezler, öyle “Seni seviyorum” filan demezlermiş çocuklarına. Sanki büyük bir marifetmiş gibi anlatırlardı “Biz öyle yapardık” diye. Çocuklarının şımarmaması içinmiş. Hâlâ da vardır böyle yapanlar.

Yıllar önce bir yazı okumuştum. Ünlü bir eğitimci tarafından yazılmıştı. “Çocuklarınızı şımartmaktan korkmayın, bırakın şımarsınlar. Hayat nasıl olsa onları törpüleyecek” diyordu. Benim çocuklarım da küçüklerdi o zaman. Biz zaten sevgisini göstermekten çekinmeyen bir aileyiz. Kendimiz de öyle ailelerde büyüdük. Çocuklarımıza da bunu yansıtmakta hiç zorlanmadık. Elimizden geldiğince istedikleri her şeyi de yaptık. Yalnız bir kırmızıçizgimiz vardı; ağlayıp bağıranın, istediğini yaptırmak için tepinenin istediği asla yapılmazdı. Asla şımarmadılar, bir kere olsun bizi zor durumda bırakmadılar. Büyüdüklerinde sevgi dolu insanlar oldular.

Sevgi gören, sevgiyle büyüyen çocuklar huzurlu, anlayışlı, hoşgörülü ve merhametli insanlar olurlar. Çocukken sevildiğini hissetmeyen yetişkinlerin nasıl insanlar olduğunu görüyoruz. Ne ağacı, ne toprağı, ne insanları, ne hayvanı ne de çiçekleri seven, çevrelerindeki güzellikleri göremeyen, nasıl sevileceğini bilmeyen mutsuz, katı insanlar. Hiç esnemeyen, aşırı kuralcı, anlayışsız…

Oysa ne güzeldir sevmek ve bunu ifade edebilmek. Yemek, ,içmek, uyumak gibi temel bir ihtiyaçtır sevmek ve sevilmek. Ruhunu besler insanın. Sadece insanlar değil, bütün canlılar sevilmeye muhtaçtır. Artık sevgi gösterilen, konuşulan, okşanan bitkilerin daha hızlı büyüdüğü, daha çok çiçek açtığı biliniyor. Büyüğünden küçüğüne, en masumundan en yırtıcısına kadar bütün hayvanların da yavrularını nasıl sevdiklerini de biliyor, izliyoruz.

Öyleyse neden mahrum bırakalım kendimizi bu güzel duygudan? Sevdiklerimiz hala yanımızdayken, onlara söyleyebiliyorken sevdiğimizi ifade edebilmek, onlara her fırsatta seni seviyorum diyebilmek dünyanın en güzel şeyi. Annemiz, babamızı, kardeşlerimizi, her hangi bir arkadaşımızı sırf seni seviyorum demek için aramak hem onları, hem de bizi mutlu eder. Siz böyle bir telefon aldıysanız içiniz nasıl enerji dolmuş, gününüz ne kadar güzel geçmiştir. Sadece sevilene değil, sevdiğini söyleyene de çok iyi gelir sevdiğini söylemek.

Sevgi öyle yüce bir duygudur ki, yüzyıllar boyu romanlar, şiirler sevgi üzerine yazılmış, sevgi üzerine oyunlar sergilenmiştir. Yüzyıllardır anlata anlata bitirememiştir şairler sevgiyi. Hiç bir tanım yetmez sevgiyi anlatmaya.

“Seni seviyorum” bu iki kelime öyle çok şey barındırır, o kadar çok şey anlatır ki. Bunu sevdiklerimizden esirgemek gerçekten çok yazık olur. Seni seviyorum demek aranızdaki bütün kapıları açar.  Tabii iki taraf da birbirini seviyorsa…

Bir de parantez açalım burada, ilişkilerde seven ama sevgisine karşılık bulamayan ya da artık sevilmeyen taraf kadın ya da erkek hastalıklı bir ısrarcılıkta bulunup zorbalığa başvuruyorsa bu sevmek değildir.  Kişinin evladını kendi istediği yöne gitmeye zorlaması, bunun için sevgiyi kullanması da sevgi değildir. Sevmek onun mutlu olması i.in fedakârlık yapmaktır. Sevmek özgür bırakmaktır. Ve bazen de sevmek, gitmesine izin vermektir.  Büyük, küçük kim olursa olsun saygıyı kaybetmeden sevmektir gerçekten sevmek.

The post SEVGİ ÜZERİNE appeared first on Horoz Medya.

Gündelik hayatımızda bize yapılan hakaret veya hataları affetmek durumunda kalabiliriz. Aynı şekilde kendimizi de affetmemiz gereken durumlar olur. Bu durumların yol açtığı öfke ve acıdan kurtulmak çoğu zaman kolay olmaz ve affetmemeyi, kin gütmeyi tercih ederiz. Ama bunu aşmalı ve ilerleyebilmek için affetmeyi öğrenmeliyiz. Affetmemek ve kin tutmak stresi arttırır, ilişkileri bozar. Çoğu zaman iletişim problemleri yüzünden büyütülen küçük sorunlar ortaya çıkar. Bazen de çok daha ciddi sorunlar olabilir. Her iki durumda da karşı taraf pişman olsa da olmasa da affetmek, kişinin kendisi için yapabileceği en iyi şeydir. Çünkü affetmek insanı özgürleştirir. Affetmek çok güçlü bir araçtır. Üzerinizden bir yük alır ve öfkenin ya da intikam arzusunun merhametine kalmaktan sizi kurtarır. Böylece zihniniz özgürleşir ve daha doğru kararlar verebilirsiniz.

 Affetmeyi bilmek bir erdemdir.  Laurence Sterne ‘in dediği gibi “Yalnızca cesur olanlar affetmeyi bilir.”

Affetmenin ilk adımı anlamaktır. Önemli olan haksız davranışı öylece kabul etmemek ancak öfkeyi ardımızda bırakmaktır. Affetmek hak vermek değil, anlamaktır.

Bir düşünün birin affettiğiniz zaman ne kadar hafifliyor, rahatlıyorsunuz. Hâlbuki o ana kadar ne denli öfkeli, gergin ve mutsuzdunuz. Bu hafifliğe değmez mi bir insanı affetmek. Kimse mükemmel değildir. Başkalarını olduğu gibi kendimizi de affetmeyi bilmemiz gerekir. Unutmayalım ki hata insanlar içindir ve hatasız insan yoktur.

 Başkalarını affedebildiğimiz gibi kendimizi de affedebilmemiz gerektiğini de unutmayalım.. Kendimizi affedememek hayal kırıklığına ve kaygıya yol açar. Eğer yanlış olduğunu düşündüğümüz bir şey yaparsak onun üzerine düşünüp kuruntu yapmak yerine bir çözüm getirmeye çalışmalı, bizi çıkmaza sokacak düşüncelerden kurtulmalıyız. İki seçeneğimiz var: Yanlışımızı düzeltebiliyorsak düzeltiriz; düzeltmenin gerçekten bir yolu yoksa o zaman hatamızdan ders çıkarıp gelecekte de aynı hatayı yapmayız.

 Affetmek, herkesin hata yapabileceğini anlamaktır. Mükemmel olmadığımızı ve aslında kimsenin mükemmel olmadığını kabul etmemiz gerekiyor.

 Genelde kendi hatalarımıza kılıf bulmak başkalarının hataları için geçerli bir sebep yaratmaktan daha kolay gelir.  Çoğu zaman karşımızdaki insandan yapamayacağı şeyler bekleriz. Ancak başkalarının beklentilerimizi tam olarak karşılayamayabileceğini anlamak zorundayız. Tıpkı kendimize karşı öfkemizi dindirmeyi her zaman bildiğimiz gibi, bize karşı hata yapan insanların yaptıkları davranışı da anlamalı ve affetmeliyiz.

Bize karşı yapılan yanlışları tekrar tekrar düşünüp sinirlenmek yerine o kişinin neden böyle bir davranışta bulunduğunu anlamaya çalışmalıyız. İletişim kanallarını açık tutmak ve çözüm üretmeye çalışmak çok daha yararımıza olacaktır.

Affetmek her davranışı haklı çıkarmak değil, anlayış göstermektir. İnsanların hatalarını koşulsuz kabullenmekten bahsetmiyorum. Kendi haklarımızı ve ihtiyaçlarımızı tabii ki gözeteceğiz. Başımıza gelen şeye tepki vermeyi bilmeli ancak bizi öfkelendiren asıl sebeplerin neler olduğunu da düşünmeliyiz. Birini affetmeden önce onunla davranışı hakkında konuşmak, beklentilerimizi ve neyi tercih ettiğimizi anlatmak gerekir. Duyguları dinlemek nasıl davranacağımız konusunda bize ipucu verir. Böylece başkalarıyla aramıza sınır koyabilir ve kendi haklarımızı koruyabiliriz. 

Sen önemli şey dilimizle değil gönlümüzle affetmek gerektiğidir.. Yürekten gelmeyen bir affetme amacına ulaşmayacaktır.

Hoşgörülü günler dileği ile

The post AFFETMEK appeared first on Horoz Medya.

The post Barınma Temel İhtiyaçtır, Fahiş Kira Artışları Geri Çekilmelidir appeared first on Horoz Medya.