Evlendiğiniz insanları iyi seçin, ben bunu sevdim bununla evleneceğim diye inatlaşmayın. Üçüncü gözlerin size gösterdiği olumsuz tarafları görmemek için ısrar etmeyin. Hayatınıza bir ömür boyu almayı göze aldığınız kişiyi tanımaya çalışın, çevresine olan davranışlarını gözlemleyin, size yönelttiği ve sizi rahatsız eden en ufak durumda olayı küçümseyerek affetmeyin. Ülkemizde çok fazla kadın cinayetleri, şiddet olayları yaşanıyor, bu şiddet olaylarının birçoğu da kadının eşi, eski eşi, sevgilisi, kardeşi, babası gibi yakınındaki erkekler tarafından uygulanıyor. Hayatınızı ısrarla atmak için çabaladığınız yanlış adımlar için mahvetmeyin. Bugün var yarın yok. Sizin hayatınız onlar olsa da olmasa da devam ediyor. Birine kendinizi bağlamayın. Çalışın ayaklarınızın üzerinde durun. Kendinizi ne ailenize ne patronunuza ne iş arkadaşlarınıza ne de çevrenize ezdiremeyin.

            Çocuğunuz babasından korkmasın. Onu tehditkâr olarak yetiştirmeyin. Evinde korkup mutluluğu sokaklarda aramasın. Siz ona arkadaşı gibi davranın ki size derdini sıkıntısını mutluluğunu, sevgisini, hüznünü anlatabilsin. Hayatında bir erkek olduğunda bunu ailesinden çekinmeden paylaşabilsin ki hayatında ona değer veren bir ailenin varlığını hissetsin. Eskiler sevgi olduktan sonra evliliğin devam edeceğini söylerlerdi bir şekilde kuru soğan ekmek yeriz geçiniriz, evlatlarımızı büyütürüz derlerdi. Yaşadığımız şartlar, yeni dünya düzeni, değişen alışkanlıklar sonucunda aile yapısında da değişiklikler ortaya çıktı.  Şimdi iki gönül bir olunca samanlık seyran olur sözlerinin geçerliliğini taşıdığı bir zaman değil. Eğer iki tarafta maddi olarak yeterliliğini sağlayamamışsa, her türlü sıkıntı ortaya çıkıyor. 

            Günümüzde belli bir yaş üstü z kuşağını eleştiriyorlar. Oysa Z kuşağı akıllı ve çevresinde yaşanılanları gören, gözlemleyen, geleceğini de bu doğrultu da şekillendirmeye çalışan bir kuşak. Z kuşağı ailesinde yaşanan şiddet olaylarının farkında olduğu için, şiddetin bugün ve yarınlarına olabilecek etkilerinin farkındalar. Velhasıl kelam evleneceğimiz kişiyi seçerken çok iyi düşünmeli ve kendiniz ve çocuklarınız için olumlu ve olumsuz yönlerini iyi tartmalısınız. Anne baba olmak isteyen herkes için çocuk elbette muhteşem bir şey, fakat gerçekten ben bu sorumluluğu kaldırabilir miyim, ben iyi bir anne, baba olabilir miyim diye kendinize sormalısınız. İşte o zaman sadece dört duvar arasına kurumuş mutsuz evlilikler ve bu evliliklerden kaçmaya çalışan eşlerin arasında mutsuz ve umutsuz çocuklarla bir gelecek şekillendirmeye çalışmayız.

The post EBEVEYN OL”ABİLMEK” appeared first on Horoz Medya.

Ebeveynlerin cevapları:
” Ne yazık ki çocuklarımızı tek başına dışarı yollama imkânımız olmuyor. Kapımızın önüne dair çıkartamıyoruz artık onları. Ülkeye gelen her çeşitten her milletten insan geldi. Hükümet bu insanları geri yollamalı. Bunun çaresi yok başka.”
” Tek başına çocukları dışarı yollama dönemi artık kalmadı. Bu ülkede hayvanlara dair tecavüzüz ediyor. Biz kime güvenip de çocuklarımızı yalnız sokağa çıkaralım.biz bırakmıyoruz onları tek başlarına. Sürekli gözetim altındalar. Tek başlarına yollayınca bu sefer çocuklar bize tavır sergiliyorlar. Dışarısı böyleyken nasıl izin verelim? Beraber gidip gelerek çözüm bulmaya çalışıyoruz.”
“Torunumu parka getirdim bende. Mümkün değil tek başına ekmek almaya yollayamıyoruz. Çocuklarımızı her an gözümüzün önünde olması gerekiyor. Mültecilerin gelmesi ile ne kadar ilgili olabilir bilemiyorum tartışmaya açık bir konu bu. Yabancı uyruklu vatandaşlarla kıyaslama yapmak da bilemiyorum ne kadar doğru. Türk de olsa kendi evlatlarına tecavüz eden babalar abiler olduğunu duyuyoruz. Eğitimsizlik ve dışa özenmeden kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Sapkınlığın, tecavüz etmenin ırkı cinsiyeti olmaz bu tamamen haysiyet, karakter meselesidir.”
“Ben de torunumu parka getirdim başını bekliyorum burada. Eskisi gibi değil ortalık. İyi bir dönemde değiliz. Kapının önüne çıkartmaya korkuyorum. İki tane kızım var iki tane de torunum var. Eskiden akşam saat yediye, sekize kadar çocuklar dışarlarda oynarlardı. Şimdi nerede imkânı yok.! Artık korkuyoruz kendimiz bile korkuyoruz dışarı çıkarken. O yüzden çocuklarımız tek başlarına sokağa, parka yollamamız mümkünatı yok. “
” Tek başına bakkala yollayamıyorum ben evladımı. Toplumun kendisinden kaynaklanan sorunlar var. Toplumun kendisi önce ahlaklı olmalı. Toplum kendisi çekirdekten itibaren ailede iyi, güzel terbiye alırsa çevreye karşıda maksimum seviyede korunaklı olacak. Eğitim her şeyin başı. “
“Tek başına asla yollamadım. Kimseye güven kalmadı. Başka ülkelerden gelenlerden kaynaklı olduğunu da düşünüyoruz bu sapkınca hareketlerin. Her yere çocuklarla birlikte gidiyoruz. “

FATMA HAYTAN ÖZEL HABER

The post PARKLARDA ÇOCUK İSTİSMARI TEDİRGİNLİĞİ VAR appeared first on Horoz Medya.

İŞTE BELİRTİLERİ

Dikkat eksikliğinin belirtilerini sıralayan Topal, “Günlük yaşam deneyimlerinde belli noktalara uzun süre odaklanamama, verilen yönelgeleri yerine getirememe gibi aileler, ‘Hocam bir de siz bakın’ diyerek geliyorlar. Yönelge takibi ise çocuk yemek yiyecek, kaşığı tutması gerekiyor, ‘Hadi kaşığı tut, çorbanı iç’ dediğimizde yapamaması” diye konuştu.

DIKKAT EKSIKLIĞININ BIR SONRAKI EVRESI ‘HIPERAKTIVITE’

Dikkat eksikliği olan bir çocuğun uzun süre özel eğitimden uzak kalması durumunda sürecin hiperaktivite olarak kendini gösterdiğini ifade eden Zahide Topal, “Dikkat eksikliğine hiperaktivite eklendiğinde, dikkat eksikliğinin belirtileri devam etmekle birlikte yanına hiperaktivitenin özellikleri de ekleniyor. Kalabalık bir ortamda çocuk sıra beklerken oldukça zorlanır. 12 parçalı puzzle etkinliğinden çok çabuk sıkılır, kendine ait eşyaları çok çabuk kaybeder” ifadelerini kullandı.

HER AILE ÇOCUĞUNU HIPERAKTIF OLARAK TANIMLIYOR

Dikkat eksikliği ve hiperaktivitenin bir hastalık olduğunu söyleyen Topal, “Çocuklarımızın günlük yaşamlarındaki enerjik, sürekli yerinde duramayan, oyunlara katılan haliyle hiperaktivitenin davranışlarını birbirine karıştırmamalıyız. Biz, aslında normal bir şekilde oyun oynayan, iletişim kuran, günlük yaşam becerilerini yerine getiren çocuklarımıza ‘hiperaktif’ dediğimizde ona bir hastalık ismi koymuş oluyoruz. Bu doğru bir durum değil” dedi. Küçük yaşlarda bu tanının koyulamadığını ifade eden Zahide Topal, “Çocuğun biraz daha gelişimini tamamlamasını bekliyoruz. Ancak şüphelerimiz oluyor. Şüphelerimiz ile birlikte erken yaşlarda özel eğitim kurumlarına başvurursak gayet güzel ilerlemeler kat ediyoruz. Dünya genelinde kabul görmüş olan, DSM 5 kriterlerine göre 12 yaşından küçük çocukların en az 6 tane kriteri en az iki farklı ortamda gösterebiliyor olması gerekiyor. Ev, okul, sosyal ortamlarda bizim bu davranışları görmemiz gerekiyor. Bu süreçte teknolojik aletlerden uzak tutmamız gerekiyor. Çocuk oyunları dahi olsa televizyon, tablet, telefondan uzak tutmamız gerekiyor. Bu en önemli kriter. Çocuk ilkokul çağına başladığında yavaş yavaş asıl belirtiler kendini göstermeye başlıyor. Akademik derslerdeki başarıda düşüş buna bir örnek. Çocuk sosyal bir çevrenin içinde olduğu için, arkadaşlarının yanında farklılık hissettiğinde çocuğu çok etkiliyor. Bunlara zamanında müdahale edilmez ve özel eğitime yönlendirilmezse, bazı kaynaklara göre, bunun ileriki yaşlarda, özellikle ergenlik çağında, davranış bozukluğu ve daha da öteye giderse şizofreni gibi belirtilerin olacağı kaynaklarda mevcut. Kesin bir dille bunlar gerçekleşir diyemiyoruz, her çocuğumuz farklıdır. Her bireyin gelişimi farklıdır. Bu durumu engellemek için erken yaşta özel eğitime yönlendirme, özellikle teknolojik aletlerden uzak tutmak çok çok önemlidir” şeklinde konuştu.

Editör: Abdullah GÖNÜLTAŞ / HABER MERKEZİ

The post TEDAVİ EDİLMESSE ŞİZOFRENİYE KADAR UZANIYOR appeared first on Horoz Medya.

“2-2.5 YAŞINDA PIK YAPAR”

Uzm. Dr. Yiğit, şöyle konuştu: “2 yaş sendromu, özellikle 2 yaş civarı çocukların agresifleştiği, söz dinlemediği, birçok şeye hayır dediği, çevresi ile güç savaşına girdiği dönemi tanımladığımız durumdur. Çocuklarda ani öfke nöbetleri, çabuk sinirlenme, aşırı hareketlilik, birçok şeyi tek başına yapmaya çalışma, istediği şeyi bile hayır diyerek elde etmeye çalışma, otorite kurma bu dönemde sık karşılaşılan davranış şekilleridir. Bu davranışlar en erken 1.5 yaş civarında başlar ve 2-2.5 yaş civarında pik yapar. Doğru davranış modeli ile 2 yaş sendromu genellikle 3 yaş civarında özellikle de konuşma ve kendini ifade etme başladığı zaman bitecektir.”

“KONUŞAMAMAK AGRESIFLEŞTIRIYOR”

Henüz konuşma yeteneği tam gelişmediği için çocuğun kendini ifade edemediğini, anlatmak istediklerini söyleyemediğini belirten Uzm. Dr. Yiğit, “Kelime haznesinin yetersizliği sonucu vücut dilini kullanarak istediklerini elde etme çabası çocuğun agresifleşmesine sebep olabilir. Çocuk sinir sistemi tam gelişmediği için yapmak istediklerini becerebildiği en iyi yöntem olan vücut dilini kullanarak yapmaya çalışır. Özellikle ben duygusunun geliştiği bu dönemde kendini kanıtlama isteği, kendini tanıtma isteği ancak yine yeterli konuşamaması, tehlikeleri tam olarak kavrayamaması yüzünden farklı yollarla bunu gerçekleştirme çabası içine girer. Bu dönemde aile de önemli bir faktör. Eğer anne baba çocuğa karşı aşırı agresif veya tam tersi aşırı rahat ve teslimiyetçi ise 2 yaş sendromunun yoğun yaşanmasına sebep olur” diye konuştu.

UZMANDAN ÖNERILER

2 yaş sendromunda olan bir çocuğa yaklaşımın önemine dikkat çeken Pediatrist Yiğit, şu önerilerde bulundu: “Çocuğun bir ayna olduğunu düşünürsek çocuğunuz agresifleştiğinde, tepkisini olması gerektiğinden yoğun bir şekilde gösterdiğinde aynı davranış kalıbı ile tepki vermeyin, yani çocuğunuza bağırmayın, cezalandırmayın. Aksi halde çocuğunuz yapması gereken davranışın bu olduğunu düşünecektir. Sakin kalmaya çalışın ve çocuğunuzun sakinleşmesini bekleyin. Onu anlamaya çalışın. Dikkatini dağıtmak için o ortamdan uzaklaştırabilir, sevdiği bir oyuncakla oynamayı veya kitap okumayı teklif edebilirsiniz. Çocuğunuzun evdeki tüm egemenliği eline almasına izin vermeyin, çocuğunuzun arkadaşı olmakla birlikte sizin onun annesi ya da babası olduğunu hissettirin. Tüm tepkileri ve isteklerini ağlamasın diye yerine getirmek yerine doğru olanı çocuğunuz sakinleştiğinde anlatın. Çünkü her isteği sorgusuz yerine getirilen çocukta bu semptomlar devam edecektir. Aşırı tepki gösteren, bir nevi küçük bir sinir krizi geçiren çocuğu sakinleştirecek en güzel ilaç ona sarılmak, sevginizi göstermektir. Çocuğunuzun aşırı tepkili olduğu esnada çocuğunuza sarılın, öpün, onu sevdiğinizi ve onu anladığınızı söyleyin. Çocuğunuzun enerjisini boşaltmasına izin verin. Oyun parkı ve çocuk oyun grupları da iyi bir çözüm olabilir.”

Editör: Abdullah GÖNÜLTAŞ / HABER MERKEZİ

The post 2 YAŞ SENDROMUNDA EBEVEYİN FAKTÖRÜ appeared first on Horoz Medya.

“EKRANDAKİ İÇERİĞİ DENETLEMEK EBEVEYNİN SORUMLULUĞUNDADIR”

Ekran konusunda çocuklara sınırlama getirilmesi gerektiğini belirten Uzman Klinik Psikolog Gülşah Özcan, “Çocuklarda ekran kullanımı süre sınırlaması dahilinde olmalıdır ve çocuk bu konuda bilgilendirilmelidir. Uygun olmayan sürelerde ekran kullanımının sağlığına ve gelişimine zararlı olduğu, bağımlılık riski taşıdığı, konuşma-dikkat-muhakeme becerilerine olumsuz etkileri olduğu, dürtü ve öfke kontrolünü zorlaştırdığı, görme problemleri, halsizlik, beden duruş bozukluğu, uyku ve yeme bozuklukları riskini artırdığı belirtilmelidir ve çocuk süre bitimine 10 dakika kala süresinin biteceğine dair bilgilendirilmelidir. Sınırlandırmanın keyfi olmadığının söylenmesi, uygulamada ebeveynlerin ikisinin de kararlı ve tutarlı olması çok önemlidir. “Çocuk bugün evde, hadi bugün fazla oynasın, beni de fazla rahatsız etmesin” demek kuralları öncelikle sizin ihlal etmeniz demektir. Aynı zamanda ekrandaki içeriği denetlemek de ebeveynin sorumluluğundadır. Aşırı şiddet ve cinsellik içeren içerikler, bahis, kumar ve pornografik siteler engellenmelidir” ifadelerini kullandı.

BASKI ERGENLİK DÖNEMDE BİR ÇOK ŞEYİ GİZLİ TUTUYOR

Ailelerin ikili diyalogları iyi kurması gerektiğini ifade eden Psikolog Özcan, “Özellikle okul öncesi dönemde ekranın “bakıcı” olarak kullanılması, çocuğu üzmemek ya da sakinleştirmek amacıyla verilmesi ya da yemek yedirebilmek için kullanılması yavaş yavaş bağımlılık halini alabiliyor. Bu durumlardan mutlaka kaçınılmalıdır. Anne babanın çocuğa (özellikle ileri dönemlerde de) etki edebilmesi aralarındaki ilişkinin güçlü olmasına bağlıdır. Aile içi ilişkiler olumlu olduğunda çocuklar iş birliğine daha yatkın olmaktadır. Ayrıca ebeveynler kendi ekran kullanımlarına dikkat etmelilerdir. Eğer sürekli onu takip eden ve baskılayan bir ebeveynseniz, ergenlik dönemindeki çocuğunuz birçok konuda sizden gizli hareket edecektir. Çocukları ekrandan uzak tutabilmek için ekran yerine tercih edebilecekleri eğlenceli aktiviteler planlanabilir” dedi. EDİTÖR :Sevilay KAYAN / HABER MERKEZİ

The post OKUL ÖNCESİ ÇOCUKLARDA TELEFON ‘BAKICI’ OLARAK KULLANILIYOR appeared first on Horoz Medya.