“Öteki Olmak” Sergisi 8 Mart’ta 39 Kalamış Marina Hotel’de Sanatseverlerle Buluşuyor!

Sanat, toplumsal yapılara tutulmuş bir ayna işlevi görerek bireylerin deneyimlerini, kimliklerin özgün yansımalarını ve toplumun derinliklerinde yankılanan sesleri öne çıkarıyor. Bu bağlamda “Öteki Olmak” sergisi, bireyin toplumsal normlarla olan mücadelesini sanat aracılığıyla görünür kılmayı amaçlayan özel bir karma sergi olarak sanatseverlerle buluşmaya hazırlanıyor.

8 Mart Dünya Kadınlar Günü vesilesiyle 39 Kalamış Marina Hotel’de gerçekleşecek olan sergi, cinsiyet, yaş, ırk ve sosyal statü gibi kavramlar ekseninde ötekileştirme mekanizmalarını farklı bir perspektiften ele alıyor. “Öteki Olmak“, sanat aracılığıyla izleyicileri derin bir içsel yolculuğa çıkarmayı hedefliyor.

39 Kalamış Marina Hotel Kurucusu Münteha Adalı: “Öteki Olmak” sergisi, yalnızca ötekileştirme olgusunu görünür kılmakla kalmıyor, aynı zamanda toplumsal eşitlik ve özgürlük taleplerini de yansıtıyor. Sanatçılar, eserlerinde bireylerin hak ihlallerini, kimliklerinin baskı altına alınmasını ve maruz kaldıkları dışlanmayı sorgularken, insan haklarına duyulan saygının vazgeçilmez önemine dikkat çekiyor. Cinsiyet, yaş, ırk ve sosyal statü gibi unsurlar üzerinden yapılan ayrımcılıklar, yalnızca bireyleri değil, toplumun bütününü etkileyen derin eşitsizlikler yaratıyor. Bu sergi, sanatın dönüştürücü gücüyle bu eşitsizlikleri sorguluyor ve izleyiciyi düşünmeye davet ediyor.” Dedi.

Sanatçılar ve Eserleri

Farklı disiplinlerden sanatçıların katılımıyla hazırlanan sergide, bireyin varoluşunu sınırlayan toplumsal normlar sorgulanıyor:

• Funda Alkan| Dokuma eserleriyle kadın bedeni ve güzellik standartlarını irdeliyor.
• Samet Öztürk| Erkek kimliğinin toplumsal normlarla şekillenişini ele alıyor.
• Mihriban Mirap| Yaşlanmaya bağlı ötekileştirmenin etkilerine dikkat çekiyor.
• Didem Ünlü| İrk ve sosyal kimlikleri tarihsel ve kültürel bağlamda inceliyor.
• Yasemin Öztürk| Portreleriyle bireysel direnişi ve toplumsal kalıplara meydan okumayı gösteriyor.
• Eser Başaran| Seramik sanatıyla insanın kırılganlığını ve gücünü betimliyor.
• Hadra Tanrıverdi| Modern hayatın yalnızlığını ve bölünmüşlüğünü görünür kılıyor.
• Pınar Tuba Biçmen| Kadın kimliğinin yeniden keşif sürecine sanat aracılığıyla anlam katıyor.
• Pınar Kuseyri| Spontane ve ekspresif eserleriyle duyguları ve doğayı yansıtıyor.

” Öteki Olmak” sergisi, sanat aracılığıyla bireysel ve toplumsal sınırları sorgulamaya davet ederken, izleyicilere empati ve farkındalık kazandırmayı amaçlıyor.

The post “ÖTEKİ OLMAK” – 8 MART DÜNYA KADINLAR GÜNÜ KARMASI SERGİSİ appeared first on Horoz Medya.

Son günlerde çevremde çok duyduğum ve benim de tekrarladığım bir şikâyet; hayır diyememek. Buna rağmen kimseye yetememek, takdir görmemek. Hep diyoruz ki,” Her söyleneni yaparken sorun yok, kırk yılın başında bir tek şeye hayır dersem benden kötüsü yok” Siz de pek çok kez duymuş ya da bizzat hissetmişsinizdir.

Peki, bunun suçlusu çevremizdeki insanlar mı yoksa biz miyiz? Şöyle bir düşünelim; istemediği bir şeyi kesinlikle yapmayan, en baştan “hayır” diyen tanıdıklarınız mutlaka vardır.  Onlara ne oluyor hayır dediklerinde? Hiçbir şey değil mi? Belki biraz kızılıyor, belki güceniliyor ama unutuluyor ve o kişi şöyle etiketleniyor,” O istemediği şeyi asla yapmaz!” Etiketlenince ne oluyor? Ben söyleyeyim: Kimse hayır dediğinde ona ısrarcı olmuyor, ikna etmeye uğraşmıyor, onun yerine ikna edilme potansiyeli yüksek olduğu bilinen birine, mesela size yöneliyor ısrarlar.

Biz neden hayır diyemiyoruz? Bunun altında ne yatıyor? Bu aslında o kadar derin bir konu ki, sadece bunun üzerine yazılmış kitaplar bile var. Aynı zamanda kişisel sınırların çizilmesi ile ilgili kitaplar da yazılmış. Aslında ikisi birbiri ile sıkı sıkıya bağlı konular. Eğer istemediğiniz bir şey size dayatılıyor ya da emrivaki sonucu onu yapmak zorunda kalıyorsanız sınırınız ihlal edilmiş oluyor. Siz buna ilk seferinde itiraz etmez, rahatsızlığınızı dile getirmezseniz sonraki seferler için geçilebilecek bir gedik açmış oluyorsunuz ve bu gedik her ihlalde biraz daha büyüyor, sonunda sınır filan kalmıyor. Kimse sizin yorulabileceğinizi, kırılacağınızı, incineceğinizi, zorlanacağınızı düşünmüyor, çünkü siz şikâyet etmediniz.

Neden böyle yaptınız? Çünkü kırmak istemediniz, üzmek istemediniz, ama siz kırıldınız, siz üzüldünüz. Üstelik üzerinize vazife olmayan bir işi üstlendiğiniz için kimse size teşekkür bile etmedi. Hatta en küçük şikâyetinizde “Yapmasaydı, mecbur değildi” bile dediler, değil mi?

İnkâr etmeye hiç gerek yok, çoğumuz yaşıyoruz bunları. Baby Boomerlar, sonraki Sessiz Kuşak ve sonra biz X kuşağı aynı davranışı gösterdik, çünkü öyle öğretildi, öyle gördük. Neyse ki bizlerin yetiştirdiği Y ve Z kuşakları bu davranışı yansıtmıyor, neyi isteyip neyi istemediğini açık ve net bir şekilde söylüyorlar, arkalarına bakmıyorlar. Sanırım onlardan bu konuda ders almaya ihtiyacımız var.

Bizlere fedakârlığın bir erdem olduğu öğretildi. Her zaman ailemiz için, arkadaşlarımız için, vatanımız için, halkımız için, işimiz için fedakârlık yapmamız gerektiği okutulan kitaplarla, izlediğimiz Yeşilçam filimleri ile pompalandı. Bunun her zaman ödüllendirildiği gösterildi. Kimse bize bu yüce erdemin aleyhimize kullanılabileceğini öğretmedi. Kimse “gereksiz iyilik yapma, vazifen olur” demedi. Biz üzerimize ağır gelmeye başlayan bu yükü onlar da yüklenmesinler diye çocuklarımıza biraz daha bireysel düşünmeyi öğrettik. “benim dediğimi yap, yaptığımı yapma dedik” Ama onların dünyaya, hayata bakış açısı zaten bizimkinden çok farklı.

Aslında unutmamamız gereken tek bir gerçek var; başta ailemiz olmak üzere çevremize, ülkemize, dünyaya faydalı olmak için öncelikle ruhen ve bedenen sağlıklı olmaya ihtiyacımız var. Bunun için de gereksiz yere yük almamak, sorumluluğu paylaşmak, ihtiyacımız olduğu yerde yardım istemek, gurura kapılmadan “ ben bunu yapamam” diyebilmek ,”yapmak istemiyorum” ya da “bunu ben yapmak zorunda değilim” demekten utanmamak çok önemli. Bırakın biraz da kırılıversinler, biraz da üzülsünler.  Bugüne kadar hep siz kırıldınız, siz üzüldünüz. Ama kimse görmedi değil mi? Çünkü şikâyet etmediniz.

Artık Hayır deyin. Korkmayın, alışırlar. Bir iki gün hakkınızda konuşsalar, bir iki surat assalar ne olur? Bunu kaldıramam üzülürüm diyorsanız aynı şekilde devam edin. Ama inanın ne zaman tavrınızı net olarak ortaya koyarsanız o zaman gerçekten saygı görmeye başlayacaksınız.

The post HAYIR DİYEBİLMEK appeared first on Horoz Medya.