Gündelik hayatımızda bize yapılan hakaret veya hataları affetmek durumunda kalabiliriz. Aynı şekilde kendimizi de affetmemiz gereken durumlar olur. Bu durumların yol açtığı öfke ve acıdan kurtulmak çoğu zaman kolay olmaz ve affetmemeyi, kin gütmeyi tercih ederiz. Ama bunu aşmalı ve ilerleyebilmek için affetmeyi öğrenmeliyiz. Affetmemek ve kin tutmak stresi arttırır, ilişkileri bozar. Çoğu zaman iletişim problemleri yüzünden büyütülen küçük sorunlar ortaya çıkar. Bazen de çok daha ciddi sorunlar olabilir. Her iki durumda da karşı taraf pişman olsa da olmasa da affetmek, kişinin kendisi için yapabileceği en iyi şeydir. Çünkü affetmek insanı özgürleştirir. Affetmek çok güçlü bir araçtır. Üzerinizden bir yük alır ve öfkenin ya da intikam arzusunun merhametine kalmaktan sizi kurtarır. Böylece zihniniz özgürleşir ve daha doğru kararlar verebilirsiniz.

 Affetmeyi bilmek bir erdemdir.  Laurence Sterne ‘in dediği gibi “Yalnızca cesur olanlar affetmeyi bilir.”

Affetmenin ilk adımı anlamaktır. Önemli olan haksız davranışı öylece kabul etmemek ancak öfkeyi ardımızda bırakmaktır. Affetmek hak vermek değil, anlamaktır.

Bir düşünün birin affettiğiniz zaman ne kadar hafifliyor, rahatlıyorsunuz. Hâlbuki o ana kadar ne denli öfkeli, gergin ve mutsuzdunuz. Bu hafifliğe değmez mi bir insanı affetmek. Kimse mükemmel değildir. Başkalarını olduğu gibi kendimizi de affetmeyi bilmemiz gerekir. Unutmayalım ki hata insanlar içindir ve hatasız insan yoktur.

 Başkalarını affedebildiğimiz gibi kendimizi de affedebilmemiz gerektiğini de unutmayalım.. Kendimizi affedememek hayal kırıklığına ve kaygıya yol açar. Eğer yanlış olduğunu düşündüğümüz bir şey yaparsak onun üzerine düşünüp kuruntu yapmak yerine bir çözüm getirmeye çalışmalı, bizi çıkmaza sokacak düşüncelerden kurtulmalıyız. İki seçeneğimiz var: Yanlışımızı düzeltebiliyorsak düzeltiriz; düzeltmenin gerçekten bir yolu yoksa o zaman hatamızdan ders çıkarıp gelecekte de aynı hatayı yapmayız.

 Affetmek, herkesin hata yapabileceğini anlamaktır. Mükemmel olmadığımızı ve aslında kimsenin mükemmel olmadığını kabul etmemiz gerekiyor.

 Genelde kendi hatalarımıza kılıf bulmak başkalarının hataları için geçerli bir sebep yaratmaktan daha kolay gelir.  Çoğu zaman karşımızdaki insandan yapamayacağı şeyler bekleriz. Ancak başkalarının beklentilerimizi tam olarak karşılayamayabileceğini anlamak zorundayız. Tıpkı kendimize karşı öfkemizi dindirmeyi her zaman bildiğimiz gibi, bize karşı hata yapan insanların yaptıkları davranışı da anlamalı ve affetmeliyiz.

Bize karşı yapılan yanlışları tekrar tekrar düşünüp sinirlenmek yerine o kişinin neden böyle bir davranışta bulunduğunu anlamaya çalışmalıyız. İletişim kanallarını açık tutmak ve çözüm üretmeye çalışmak çok daha yararımıza olacaktır.

Affetmek her davranışı haklı çıkarmak değil, anlayış göstermektir. İnsanların hatalarını koşulsuz kabullenmekten bahsetmiyorum. Kendi haklarımızı ve ihtiyaçlarımızı tabii ki gözeteceğiz. Başımıza gelen şeye tepki vermeyi bilmeli ancak bizi öfkelendiren asıl sebeplerin neler olduğunu da düşünmeliyiz. Birini affetmeden önce onunla davranışı hakkında konuşmak, beklentilerimizi ve neyi tercih ettiğimizi anlatmak gerekir. Duyguları dinlemek nasıl davranacağımız konusunda bize ipucu verir. Böylece başkalarıyla aramıza sınır koyabilir ve kendi haklarımızı koruyabiliriz. 

Sen önemli şey dilimizle değil gönlümüzle affetmek gerektiğidir.. Yürekten gelmeyen bir affetme amacına ulaşmayacaktır.

Hoşgörülü günler dileği ile

The post AFFETMEK appeared first on Horoz Medya.

Bütün malınla, enerjinle islamın karşısında mücadele etmişsin, ama Efendimizin huzurunda şehadet edip müslüman olunca bir söz vermiş ve demişsin ki; “Ya Resûlallah, bu güne kadar islamla ne kadar savaşmışsam, bu uğurda ne kadar gayret göstermişsem, ne kadar para harcamışsam, şimdi islam yolunda ve Allah için iki misli gayret gösterecek, iki misli harcayacağım.” İkrime! Müşrik saflarında islamla savaşmış, çoğu sahabenin kardeşinin, babasının, evladının ölümüne sebep olmuşsun, ama işte müslüman olmuştun artık, mescidde herkes seninle kucaklaştı, omuz omuza namaz kıldılar, sonra onlarla birlikte savaşlara katıldın, yaralandın… Ah İkrime (r.a.) Rahmete muhatap olmanın, affedilmenin eritici etkisiyle kayalardan sert kalbin yumuşamış ve âdeta içinden pınarlar çağlamaya başlamış ve en nihayetinde sen de şehid olmuşsun… Şimdi bizlere affetmek ne kadar zor geliyor değil mi? Bağışlamak, barışmak ne kadar zor geliyor.

Sanki Muhammed ümmeti değiliz, Sanki o güzide ashabtan hiç nasibimiz yok. Bağnaz bir nefsin haklılık iddiasıyla kimlere küsmedik ki, kimlerin üzerini çizmedik, kimlere burun kıvırmadık ki?.. Bırakın islam yolunda bir yüce gönüllük göstermeyi, nefsini çiğnemeyi ve Allah için helalleşmeyi… üç beş kuruşluk geçici dünyalık için, birkaç kırıcı sözünün karşılığı olarak bile anne babalara küstük, kardeşlere küstük, akrabaya küstük, komşuyla selamı kestik, yüzlerine bakmadık, üzerlerini çizdik… Ah İkrime(r.a.) Sen affedilenlerden biri olmakla adının yanına “radiyallahu anh” ünvanını aldın, sonra da “şehit” yazıldı adının başına… Ey kardeşlerim ! Affedilen böylesine yükselirken, affedilmek cenneti kazanmaya vesile olurken; affedenin, hakkından vazgeçenin, helalleşmenin makamı ne olur? “İstiyorsan Hakk’a varmayı, meslek edin gönül almayı, bırak saraylarda mermer olmayı, toprak ol, bağrında güller yetişsin.”(Hz. Mevlana) Selâm ve dua ile…

The post AFFETMEK NE GÜZEL BİR ERDEMDİR appeared first on Horoz Medya.