Denizli 26°C
27 Ekim 2020 - Salı
Yazar hakkında | Tüm köşe yazıları
Emine Hatice Üveys

VEYSEL KARANİ SULTAN

Allah’ın ve Resulünün selam ve bereketi üzerinize olsun.

VEYSEL KARANİ SULTAN diyelim bugün.

Yemen illerinden bir Hak ve Peygamber aşığı.

Annesine olan hürmeti ile sundu Rabbine ve Resulüne olan sevgisini.

Herkes Onu bir deve çobanı bildi lakin O çok daha fazlasıydı. Yaşadığı ömrü boyunca “ŞÖHRET AFETTİR” hadisi gereği kaçtı insanlardan. Çobanlık yaptı ıssız dağlarda. Annesine baktı yıllarca.

Bir gün duydu Hakkın Habibi varmış adı Muhammed (sav) miş. Aşık oldu bilmeden, çok sevdi görmeden. Veysel Karani bu yüzden görmeden sevenlerin örneği oldu, rehberi oldu, yolu oldu.

Marifet yolculuğunda üveyslerin öğretmeni oldu. Üveys görmeden seven demekti zaten. Bir tarikat ya da cemaat ismi değildi. Peygamberimiz hepimizin peygamberi lakin bizler onun bedenen yaşadığı devirde değiliz. Asırlar öncesinde yaşadı Resulümüz. Öldü diyemeyiz asla zira O diridir. Ayetle sabittir. “Allah yolunda ölenlere ölüler demeyiniz, zira onlar diridirler sizler bilemezsiniz.” Biz Allah bildirmeden bilemeyiz elbet ama ayet gayet net. O ve Onun ardından gidenler diridirler. Yanımızdadırlar ama biz göremiyoruz. Huzuruna varıp Resulüm seni çok seviyorum diyemiyoruz. Bunun yerine görmeden sabah akşam salavatlarımızla Resulüm seni ve senin sevdiklerini, ehlibeytini çok seviyoruz diyoruz. Onun ümmeti olabilmek ne büyük şeref. Sadece bunun için ömrümüzün sonuna kadar şükretsek, hamdetsek yetmez…

İşte bu görmeden aşkla, hemde çok büyük bir aşkla sevebilmeyi bize öğreten Sultan Veysel Karani. İşte bu yolun adı bu yüzden Onun ismi, Üveys zikri bu yüzden Onunla anılıyor. Silsile değil bunun adı, bu aşk rehberliği. Tövbe vermeyiz Ona biz, Rabıta yapılmaz. O nasıl aşkla sevdi diye daha çok severiz onu. Bizler de onun gibi sevebilme derdine düşeriz. Bir sınıfta çalışkan kişi nasıl örnek alınırsa, nasıl onun gibi olmaya çalışılırsa işte marifeti de bir sınıf sayarsak bu sınıfın çalışkan örnek öğrencisidir Veysel Karani.

Aşkın öğretmenidir O.

Bu dünya gözüyle göremedi Şanlı Efendimizi bizler gibi. Üstelik Onunla aynı devirde yaşamasına rağmen. Çünkü kaderinde yoktu. Ama batında ruhu hep Onunlaydı. Hep aşkındaydı.

Bu dünyadan bir Veysel Geçti.

Aşkın Sultanı geçti.

Görmeden sevenlerin rehberi geçti.

Onu tanıyanlar daha çok sevdi, uzaktan bakanlar sadece deve çobanı bildi.

Sabah akşam neden aşkla Rabbini andı, Resulüne salavat etti Onun yolundan gitmeyenler asla bilemedi. Gidenlerde hergün daha fazla oldu dünden ve yarınlardan eksik kaldı.

Bir aşk yolculuğuydu marifet.

Bu yola çıkmadan Onu kimse anlamadı.

Emine Hatice Üveys diğer köşe yazıları
 1  2  ›  ›› 
Şuan 1 sayfadasınız, toplam 2 sayfa var.
Bu kategoride 13 adet içerik var.

Bu yazıları okudunuz mu ?
AKM Basın Yayın A.Ş | 2016 - Tüm hakları Saklıdır. | Şanlısoy Web