Denizli 29°C
23 Eylül 2019 - Pazartesi
Yazar hakkında | Tüm köşe yazıları
Saliha  Dervişoğulları

İYİLİK UNUTULMAZ

Hepinizi sevgi ile selamlıyorum. Geçmiş bayramınızı kutluyor büyüklerimin ellerinden küçüklerin gözlerinden öpüyorum. 1983 Yılında bankaya girdim. Üçüncü şubeme memleketime istemiş olduğum tayin ile atandım. O sıralarda iş hayatımın on beşinci yılındaydım. İş yerinin alt katın da yaşlılara maaş ödemesi yapılıyordu. Bazen işim gereği bende alt kata iniyordum. Toplu halde bekleyen o yaşlıları görüp içim burkuluyordu. Ödeme yapan arkadaşıma birkaç kişinin ayakta bile durmakta zorlandığını gösterdim. Bu kişilere öncelik yapması gerektiğini belirttiğimde bana umursamaz bir tavır takınmıştı. Bende hemen bu kalabalık içine daldım ve gözüme çarpan, çok yaşlı olan kişilerin elinden cüzdanları topladım. Üst kattan ödeme yapacağımı ve bundan sonra maaş ödemelerinde bana direk üst kata gelmelerini ve sırada beklemelerine gerek olmadığını söylediğimde çok mutlu olmuşlardı. Yüzlerinden senelerin yorgunluğu belliydi ve ayakta durmakta bile zorlanıyorlardı. Bu böyle birkaç ay devam etti. Mutlu, mutlu geliyor işleri erken bittiği için sıranın verdiği yorgunluğun içine de girmemiş oluyorlardı

Çocukluğumdan bu yana gerek yaşlılara, gerekse çocuklara karşı içimde çok büyük bir sevgi yumağı oluşmuştu. Nedense onlara karşı daha fazla bir vicdan duygusu içinde yardımlarına koşuyordum Aradan bayağı bir zaman geçti. Ben bu yardımı çoktan unutmuş ve işim gereği kendimi yoğunlaşan diğer işlerime kaptırmıştım. Lakin gelen yaşlılara düzenli olarak yine ödemelerinde öncelik tanıyordum.

Bir gün bir arkadaşım kolunu kırmıştı ve bende hastanede yardımcı olmak adına yanında bulunuyor ve hastanenin verdiği ortamdan ister istemez zorlanıyordum.İnsanların acı çekmesi ve onları bu şekil görmek beni üzüyordu.Ben arkadaşıma yardımcı olmaya uğraşırken baston ile yürüyen yaşlı bir amca kapıya yöneldi .Kapıyı açmakta zorlandığını fark ettim hemen koşarak kapıyı ona gülümseyip sevgi ile açtım. ’’Buyrun amcacım size yardımcı olayım’’ dedim.O yaşlı amca kafasını kaldırdı ağır ağır ve bana baktı .O da bana gülümsüyordu ve bana dedi ki..’’Sen o kızsın bize maaş ödemelerini yapan elimizden cüzdanları toplayıp sıradan çıkaran iyilik meleğimiz sensin seni tanıdım ‘’ dedi. Ne kadar etkilendiğimi size anlatmaya kelimeler bulamıyorum. Ben onu tanımamıştım o an ve gayet doğal bir hareketimle yaşlılığa hürmeten ayağa kalkmış yardımına koşmuştum. Sözlerine şu şekilde devam etti _’’Biliyormusun demek sadece iş yerinde değil, sen her yerde iyilik yapanlardansın ‘’dedi Gülümseyerek elini öptüm ve vedalaştık. Ben o günü hiç unutmadım şimdi bizler onların yaşlarına geliyoruz. Belediye otobüslerinde gençlerimizin yaşlılara yer vermemek adına pişkin pişkin camlardan bakıp oralı olmayıp kafa çevirişlerini gördükçe çok üzülüyorum. Buradan gençlerimizi duyarlı olmaya çağırıyorum.

   Sevgili gençler yaşlılara lütfen hürmet edin. Yapılan iyilikler inanın unutulmuyor. Bir gün karşınıza iyilik yaptıklarınız çıktığında, onların size nasıl minnet ile baktığını ve gözlerinin nasıl gülümsediğini görmek inanın dünyalara bedel. Yaşlılara saygı ile el uzatın. Unutmayın ki bir gün bizlerde onlar gibi yaşlanacağız. İyilikler inanın asla unutulmuyor.Sizler iyilik yapanlardan olun.Vicdanınız bol olsun..

 

 

Saliha Dervişoğulları diğer köşe yazıları
ÖZDENETİM2019-09-18 06:29:58
ANNE VE BABA OLMAK 2019-08-29 06:15:59
HAYAT AKIŞI2019-08-26 06:52:29
 1  2  3  4  5  6  7  8  ›  ›› 
Şuan 1 sayfadasınız, toplam 8 sayfa var.
Bu kategoride 73 adet içerik var.

Bu yazıları okudunuz mu ?
Horoz İlçeler Gazetecilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. | 2016 - Tüm hakları Saklıdır. | Şanlısoy Web